|
Hoi Borderliner, Ik zal je proberen iets te vertellen over hoe borderline voelt, misschien dat je jezelf hierin herkent. Waarschijnlijk voel je je net alsof je nog een kind bent, je zoekt nog altijd liefde, geborgenheid, een moeder, iemand die je bij de hand neemt en je leidt door de moeilijke wereld. De wereld is groot en eng en je bent bang voor mensen. Je wordt steeds zo boos, verdrietig en eenzaam als je niet begrepen wordt. Je zoekt toch eigenlijk een vader- of moederfiguur i.p.v. een partner. Het lijkt wel alsof niemand je begrijpt. Echter verstandelijk ben je volwassen en waarschijnlijk
(evenals veel Borderliners) zelfs vrij intelligent met een vrij hoog IQ. Daarom ga je zoveel nadenken, 1001 gedachtes in je hoofd en maar niet rustig kunnen worden, vreselijk. Tel daar bij nog op dat je niet weet wie je bent, leegte in je lijf en je draait helemaal door. Uitzichtloos........
Ik kan je de volgende raad geven Wees niet boos op jezelf om wat je gebeurd is. Wees niet boos omdat intimiteit vaak moeilijk is, dat gaat beter als je jezelf beter leert kennen, beloofd. Wees niet verdrietig omdat je niet veel kontakten hebt, als je ze wel had voelde je je er echt niet beter bij, de angst blijft. Wees blij dat je kinderlijk enthousiast kunt zijn om de kleinste dingetjes. Wees blij dat je een lief en warm persoon bent, met begrip voor anderen en een goed luisterend oor. Wees blij dat je diepe dalen, maar ook grote hoogtes kent. Wees blij dat je niet saai en grijs bent, maar diepgang kent in het leven. Het mooie persoon zit in je hartje, ik weet wel zeker dat daar mooie kleuren zijn bij jou....
Je bent immers Borderliner...
|
