|
Terugkerende dreiging met zelfdoding, poging tot zelfdoding - Volgens DSM-IV pleegt ongeveer 8 tot 10 procent van alle mensen met een borderline-stoornis zelfmoord. Daaronder vallen niet de borderliners die riskant gedrag vertonen dat tot de dood leidt, zoals dronken achter het stuur zitten.
Zelfverwonding of verminking - Zelfverwonding of verminking (automutilatie) is een ander gedrag van borderliners dat voor familieleden buitengewoon moeilijk te begrijpen is. Voorbeelden zijn: zichzelf snijden, brandwonden toe brengen, botten breken, met het hoofd tegen de muur slaan, zichzelf met naalden verwonden, de huid open krabben, haren uittrekken en korstjes van wonden af trekken, allemaal zonder suïcidale bedoelingen. soms kan gevaarlijk of dwangmatig gedrag een soort zelfverwonding zijn: bijvoorbeeld veel te veel eten, zodat zwaar lijvigheid ontstaat, of fysieke gevechten met anderen uitlokken.
Zelfverwonding is een aanpassingsmechanisme waarvan borderliners gebruikmaken om zich van overstelpende emotionele pijn te bevrijden of om die onder controle te houden - meestal gaat het om gevoelens van schaamte, woede, verdriet en verlatenheid. Zelfverwonding kan de opiumachtige stoffen in het eigen lichaam, de zogenoemde bèta-endorfinen, in werking stellen. Deze stoffen leiden tot een algeheel gevoel van welzijn.
De redenen die borderliners hebben voor zelfverwonding lopen ver uiteen en zijn bijvoorbeeld: Zich minder dof en leeg voelen, voelen dat je leeft.Zich verdoven. Uiting geven aan woede op anderen. Zichzelf straffen of uiting geven aan zelfhaat (komt waarswchijnlijk vaker voor bij borderliners die mishandeld zijn). Op de een of andere manier bewijzen dat ze niet zo 'slecht' zijn als ze denken dat ze zijn. Druk of angst verlichten. Het gevoel hebben hun pijn onder controle te kunnen houden. Een gevoel van werkelijkheid hervinden. Zich weer 'echt' voelen. Streven naar verlichting van emotionele pijn, frustratie en andere negatieve gevoelens door zich te concentreren op lichamelijke pijn. Anderen duidelijk maken dat ze emotioneel lijden en om hulp vragen.
Zelfbeschadiging kan van te voren worden gepland of impulsief worden uitgevoerd. Het kan opzettelijk of onbewust worden gedaan - bijna alsof de betrokkene in een schemertoestand verkeerd en niet beseft wat hij of zij doet. Iemand die zichzelf verwond, kan op dat moment pijn voelen, maar dat hoeft niet. Sommige mensen verbergen hun zelfverwonding en/of beschadigen alleen plaatsen die normaal gesproken door kleding worden bedekt. Sommige mensen hebben zelfs geleerd hun wonden te hechten, zodat ze geen medische hulp hoeven te zoeken en hun geheim moeten onthullen. Andere mensen zijn mededeelzamer over de reslutaten van hun zelfverwonding - misschien omdat dit een middel is om hulp te mobiliseren of blijk te geven van hun pijn
De meeste borderliners zijn zich vaak erg bewust van hun motieven voor zelfverwonding. Maar door verstandelijk inzicht word het niet makkelijker om te stoppen. De meesten hebben het gevoel dat zelfverwonding een gewoonte was waardoor ze het leven beter aankonden, zoiets als roken, en de drang om er toe over te gaan kan even sterk zijn als het verlangen van een roker naar nog een sigaret.
De misvatting bestaat dat alle borderliners zichzelf verwonden of suïcidaal zijn. Voor veel op een hoog niveau functionerende borderliners geldt dat niet. Borderliners die zichzelf verwonden, zoeken waarschijnlijk vaker professionele hulp dan borderliners die dat niet doen.
|
DSM IV Criteria 
